Hoe lang bestaat Gazzomind en vanwaar komt jullie band naam?

Gazzomind bestaat al bijna 6 jaar. Sinds oktober 2006 werd er hard gerepeteerd en gezocht naar een eigen sound. Stapsgewijs en met de nodige ‘personeelwissels’, slaagden wij erin om ons een eigen stijl aan te meten. Ondertussen spelen we al 3 jaar in de huidige bezetting. Na een pak interessante optredens doken we tijdens december 2009 de Sonomount Studio in (waar ook Steak Number Eight en SX te gast waren) en brachten we onze eersteling (Always Keep Some Gazz For An Open Mind) uit in april 2010. Het gevolg was zeer veel optredens in eigen regio met als bekendste Nachten van de Jukte, Schippersweekend Lauwe, Rock Wervik, Muziekclub 4AD, …). Regelmatig werden we ook uitgenodigd om over de provinciegrenzen heen op te treden. Uiteindelijk maakten we werk van een opvolger. In  december 2011 volgde dan  de EP ‘Ready To Exhale’. De release vindt plaats op zaterdag 14 april in concertclub De Kreun. Ondertussen begint de agenda voor de komende zomer opnieuw vol te staan.

Hoe kwamen we uiteindelijk bij de naam gazzomind terecht?  De naam heeft wel degelijk een betekenis en daarvoor moeten we vele jaren terugkeren. Op een mooie zondagmorgen stond zanger Ziggy als 12-jarige knaap voor de spiegel in de badkamer. Het volgende moment begon hij zwarte sterretjes te zien en een paar seconden later besloot hij (ongewild) de badkamervloer van dichtbij te bekijken…  Het contact met de grond bleef gelukkig niet onopgemerkt… Moeder kwam snel de badkamer binnengelopen en vond zoonlief knock-out op de vloer terug. Een CO-intoxicatie wegens een slecht werkende boiler. Op het moment dat moeder de vrouw de deur opendeed, kwam er verse lucht de badkamer binnen. Een klein minuutje later en van Gazzomind was er nooit sprake geweest. So, always keep some gazz for an open mind…

Is jullie band Gazzomind nu bekender en populairder na de deelname van Ziggy aan ‘The Voice’?

Ja toch wel, we merken dat onze muziek een breder publiek bereikt. Met Gazzomind krijgen we nu meer aandacht van de media en mensen zijn nieuwsgierig naar de muziek dat we brengen. Het vertaalt zich alvast in extra optredens op plaatsen waar we anders niet meteen op het programma zouden staan. We blijven wel trouw aan ons eigen concept en doen lekker ons ding.

Wat is de beste raad dat jullie een beginnende band kunnen geven?

Het is en blijft een immens cliché: hard blijven werken! Geef muzikale tegenslagen een plaats en gebruik het om je als muzikant of band sterker te maken. Het kan alleen maar lukken met vallen en opstaan, met fouten maken, afgaan, om uiteindelijk tot dat moment te komen dat je voelt dat het goed zat… en dat het deze keer wel juist was…

De mooiste momenten op een optreden zijn de laatste wegstervende noten en de wetenschap dat je net alles hebt gegeven wat je in je lijf hebt om je muziek te brengen voor een publiek, dat het daarbij nog erg apprecieerde ook… Dan pas besef je wat voor inspanningen het je heeft gekost. En dat is ook zo: uren aan een stuk  met je instrument in de handen staan, de duizendste keer dat je die riff of dat patroon wil spelen, dromen dat je die welbepaalde song toch nog tot een goed einde brengt, wanhopig zijn omdat het toch maar niet is gelukt, de ontgoocheling dat je (zoveelste) band maar niet van de grond geraakte en uiteindelijk een stille dood stierf, …  Velen weten niet wat het kost en denken dat het allemaal maar van zelf gaat.  Maar wees gerust… er zijn er zoveel die dit wel weten en beseffen…

En dus blijven wij ons ook uren aan een stuk  verstoppen achter onze gitaar of het drumstel …  :-)

Welke artiesten en bands zijn jullie grootste voorbeelden en waarom?

Gazzomind  vindt zijn muzikale oorsprong uit een mix van de jaren ‘80 en ‘90. We zijn beïnvloed door bands als Pearl Jam, Soundgarden, Kyuss, queens of the Stone Age (ja die brachten in de jaren 90 ook een paar cd’s uit!), tot Joy Division, Nick Cave, Einstürzende Neubauten, Dead Can Dance (invloeden die niet rechtstreeks te horen zijn aan onze muziek, maar die wel degelijk in het lichaam huizen!)

Wat zouden jullie nog willen realiseren met de groep?

Blijven bestaan is al een realisatie op zich. Vele bands sneuvelen omdat ze hun dromen meteen werkelijkheid willen zien worden. Een doel moet er zijn, maar we blijven realistisch. België is klein, maar als je ziet hoeveel bands er zijn bijgekomen de laatste jaren, dan weet je dat de kansen klein zijn om opgemerkt te worden. We blijven spelen vanuit het hart en met een grote dosis passie, dat is de sterkte van een band,.. niet het aantal riffs die je kan steken in één song, noch de tijd die je spendeert voor de spiegel om er die avond toch maar catchy uit te zien op het podium.

Op deze blog willen we plaats maken voor alles wat met het festival te maken heeft: hier zul je interviews met en nieuwtjes over artiesten vinden (zij die dit jaar komen, maar ook artiesten die vroeger eens zijn gekomen). Ook ander festival- en muzieknieuws zal je hier tegenkomen, evenals wat amusement en vertier om tijdens de blokpauzes te consumeren. Als je zelf suggesties hebt qua inhoud, kun je die altijd in de reactie-afdeling (zelf al is het een onnozel filmpje, zolang het maar voor ontspanning zorgt tijdens die verdomde examenperiode!) Hou ook onze Facebookpagina in het oog, die nauw verbonden is met deze blog: http://facebook.com/sunbeamfestival (waar je overigens ook altijd terecht kunt voor feedback en ideetjes).

Trouwens, onze vrienden van Westoek.be, de populairste blog onder de Westhoekjeugd, houdt een poll om te zien wat het beste West-Vlaams festival wordt van deze zomer. Sunbeam Festival werd ook geselecteerd, dus als de bliksem daarheen en verdedig de Diksmuidse trots: Westoek.be (de poll vind je aan de rechterkant van de site).